Anne ve babasının boşanması hala onda bir travmadır. Nasıl olmasın ki? Annesi Nesrin bu durumu sürekli oğluna hatırlattığı için ve suçlu olarak da babasını hedef almasını sağladığı için her yeni güne Önder’e öfkeyle başlar. İçindeki bu öfke onu okuldaki arkadaşlarına daha da yakınlaştırır. Doğruyu yanlışı ayırt etmeden onlar ne yaparsa aynısını yapar. Ancak diğerlerinden farkı hala içinde taşıdığı vicdandır.
